Blijf zitten waar je zit!


Op 9 mei is de website Publiekezaak gelanceerd. Een platform gericht op maatschappelijke vernieuwing. Door regelmatig onderzoek uit te laten voeren, probeert men meer feiten in de publieke discussie te brengen.  In het Nederlands Dagblad van 9 mei wordt een rapport van ‘The FactClub” aangehaald over de arbeidsmarkt. Een boeiend en leesbaar rapport, zonder de gebruikelijke tsunami aan tekst.

Het onderwerp boeit mij, omdat ik regelmatig geconfronteerd wordt tijdens mijn lezingen en trainingen dat werkgevers klagen dat ze geen mensen kunnen krijgen. Er is werk zat  heb ik al eens geschreven in een blog, mn in de technische sector.
Hoe komt het nu dat vacatures slecht vervulbaar zijn? We leven in economische onzekere tijden en dat merk je op de arbeidsmarkt. Blijf zitten waar je zit is het parool. De arbeidsmobiliteit is laag, zeker ten opzichte van 2008. Maar wat je merkt, is dat er een tweedeling begint te ontstaan:

  • Dat  zijn werknemers met een vaste baan met een leeftijd rond de 40 jaar,
  • Jongere die flexibel* ingehuurd worden.

Mensen met een vaste baan wisselen niet zo snel, zeker nu de eisen worden opgeschroefd door werkgevers. Die denken immers dat er voldoende aanbod is, maar de praktijk is anders, leert een klein rondje:

  • Haselhoff – een van de grotere IT recruiters – geeft een aardige analyse . De competitie neemt toe, de match moet minimaal 90% (!) en vacatures blijven lang open.
  • ‘Bewegen wordt niet gestimuleerd en niet beloond’, stelt Marjolein ten Hoonte, directeur arbeidsmarkt van Randstad.

Toch is er beweging gaande. Volgens het genoemde onderzoek  heeft 75%  van de werknemers ( 5,7 miljoen mensen) een vaste baan. Dat is lager dan 10 jaar geleden, terwijl het aantal flexibele werknemers met 400.000 is toegenomen de afgelopen 10 jaar  naar 1,7 miljoen. Ten Hoonte ziet ook geen heil om alles  direct te veranderen, wel dat er meer bewogen moet gaan worden door werkgevers en werknemers.
Arbeidsmarktdeskundigen stellen dat snel nagedacht moeten worden over de gevolgen van de flexibilisering. In Vrij Nederland van deze week wordt daar ook aandacht aan gegeven door het pas gesloten Lente-akkoord. Het feit is dat de risico’s  nu liggen bij vooral de flex-werkers. Van flex naar vast wordt moeilijker, terwijl de combinatie flex en vast werk een zekere mate van zekerheid biedt. Dit is ook mijn eigen ervaring: partime informatiemanager (vast) en partime als trainer & adviseur (flex)

Mijn conclusie is dat als werkgevers flexibele inzetbare werknemers willen, dan moeten ze die niet afwijzen omdat ze niet precies aan het profielschets voldoen of op latere leeftijd een carriéreswitch maken. Aan de andere kant, werknemers moeten werken aan hun inzetbaarheid, maar moeten ook flexibeler willen werken: thuis of in combinatie met studie of ander werk.
‘Niet bewegen is nu het allerhandigst’ of ‘blijf zitten waar je zit’. Dat moet anders. Zeker met de vergrijzing en ontgroening waar we steeds meer mee te maken gaan krijgen.

* Er zijn allerlei vormen van flexibel inhuren: uitzendkrachten, freelancers, gedetacheerden, payrollers en tijdelijke contracters.

Deel je mening hieronder en je krijgt een reactie terug. En schrijf je in om de nieuwste blogs per mail te ontvangen. Laten we van elkaar leren!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *